Installatie in voormalige brandweerkazerne, Maastricht (2008)

In opdracht van de Academie van Bouwkunst Maastricht is een ruimtelijke installatie ontworpen en gebouwd. Het doel van deze installatie was het breken met het traditioneel tentoonstellingsconcept door een architectonisch idee op ware grootte te representeren. Dit is de architectonische handeling in gecomprimeerde vorm. Zijn gereduceerde aard activeert helderheid in idee met een focus op onderdelen en detail. Elementair is het intelligent gebruik van bronnen dat besparing op middelen bevorderd. Het vraagt om een positieve inschatting van en respect voor de precieze benodigdheden voor fabricage. Uiteindelijk is de fysieke arbeid van het maken van het object de erkentenis van het bestaan door tijd van kunst, architectuur en engineering. Het geproduceerde is een testbaar en onmiskenbaar feit.

Het nieuwgeboren kind is de ultieme creatie van de belofte tussen unieke bronnen. Afwisselend stil en huilend op de drempel van het leven steekt deze nieuwe persoon van wal op een cyclische reis vanuit een onbewust collectieve identiteit, naar een geïndividualiseerd ego, terug naar een collectief sociale identiteit. Het maken van een object is soortgelijk aan de ontwikkeling van een kind. Vanuit het collectieve komt het individuele voort. Vanuit het architectonisch weefsel komt het object tevoorschijn. Hierna moet het object worden geëxamineerd ten opzichte van zijn bewuste positie tegen de achtergrond van de architectuur. Niet enkel het in contact komen met de conceptie van een object maar ook de enorme als ook heuglijke verantwoordelijkheid het te realiseren wordt zo onderdeel van het studieproces.
Deze reis die men maakt in de architectuur is parallel aan die van het leven, en zal altijd een zoektocht blijven.

Project in samenwerking met Maarten Huls, Harrie Vranken en Migel Debakker

tags: installatie