Een studie naar akoestische eigenschappen van architectuur in de vorm van een serie soundscapes als sonische representaties van ruimtes in een voormalig bankgebouw in Maastricht (2010).

Achtereenvolgens representeren de fragmenten een kelderruimte, een kantoor en de zolder.
Door toepassing van een specifieke opnamemethodiek (het superponeren van opnames van een ruimte binnen dezelfde ruimte) ontstaat er een klanklandschap welke refereert aan de eigenschappen, materialiteit en atmosfeer van deze ruimte. Technisch gezien verwijst deze techniek (het laag over laag leggen van opnames) naar het werk 'I am sitting in a room' van Alvin Lucier uit 1970. Lucier nam zijn stemgeluid op en speelde deze herhaaldelijk af in de ruimte waar het was opgenomen. Echter, in de Superimposedsounds wordt er tijdens de opname geen geluid in de ruimte geproduceerd, waardoor de architectuur voor zichzelf gaat spreken en verborgen karakteristieken ontstaan uit de zogenaamde 'stilte'.

fragmenten:

sprmpsdsnds_01
sprmpsdsnds_02
sprmpsdsnds_03

tags: geluidskunst, media